Watersnoodramp in Strijen 62 jaar geleden

489
Het monument wat vroeger op het Stockholmplein in Strijen was

STRIJEN – In de nacht van 31 januari 1953 bleken de buitendijken niet hoog en sterk genoeg om de springvloed, opgestuwd door een beukende noordwesterstorm, te weerstaan. Er verdronken 139 mensen in de Hoeksche Waard en 2 op Tiengemeten. Polders liepen onder en vee verdronk in de stallen. In Nieuwendijk, Schuring, Strijensas, Mookhoek, Schenkeldijk en Puttershoek zijn nog steeds houten woningen te zien, die Scandinavië na de ramp als noodhulp schonk.

Na de ramp waren in nog geen twee maanden de dijken weer dicht en de polders droog. Het herstel van de duizenden vernielde of beschadigde boerderijen, woningen en andere gebouwen werd ook snel opgepakt. Het doorzettingsvermogen van de Hoeksche Waarders kwam daarbij goed van pas. De bewoners hadden begrip voor de situatie en werkten hard. Geklaagd werd er niet. Vele overlevenden hebben jarenlang niet over de ramp gepraat.

Inmiddels alweer 62 jaar geleden!Onlangs heb ik met mijn leesclub de watersnoodroute Strijen gedaan.Eerst het Museum van Strijen bezocht.

Vervolgens met een busje de route gereden,begeleid door een gids.Op de Buitendijk werden de gevolgen al snel duidelijk.  De dijk brak , op de plaats waar een tankval was geweest in de 2e WO , door!Veertig mensen zijn alleen hier al verdronken! Het water kwam uit de richting van Numansdorp vanuit het Haringvliet!(Terwijl je zou verwachten dat het uit het Hollands Diep was gekomen!) Een huis is gespaard, dit is gered omdat het huis vastzat aan de regenput notabene!

De mensen uit dit huis werden pas na anderhalve dag!! gered, al die tijd hebben ze doorgebracht al zittend op hooibalen in de buurt van het gat in de dijk!
De volgende stop was bij De Heuvelstee. Het betreft een verhoging (heuvel) waar een boerderij op heeft gestaan (stee), waardoor deze tijdens de watersnoodramp gespaard is gebleven.
Saillant detail:In de maand juli 2001  is de boerderij door de bliksem getroffen en totaal afgebrand.

Vervolgens zijn we richting Strijensas gegaan, waar de zomerdijken anderhalve meter opgehoogd zijn.
In Strijensas staan nog de  Noorse en Zweedse woningen, geschonken door buitenlandse hulporganisaties.

Strijensas heeft deels het “geluk” gehad dat door het tij, veel water verdween.

het was een indrukwekkend tochtje, die ik binnekort met mijn gezin ga fietsen.